Nieuwe keu

Beste leden van deze prachtige vriendenclub. Ik ga jullie een verhaal vertellen wat voor sommige nogal vaag of zwevend overkomt maar ik vind het verhaal te mooi om niet te vertellen. Jullie mogen afhaken als het te zwevend wordt. Ik heb het biljarten geleerd van mijn vader. Vroeger hadden we in de keuken een tafelbiljart staan. Het was de keukentafel waar we aan aten. Mijn vader had een houten deksel gemaakt en elke keer als hij thuis kwam van het werk ging het deksel van het biljart en gingen we biljarten. Hij was ook de oprichter van de plaatselijke biljartvereniging in onze woonplaats Kudelstaart. Als we gingen eten gin het deksel er weer even op maar zodra we weer klaar waren met eten ging het er weer af om te biljarten. Zelfs de plantenbak had mijn vader aangepast zodat je met de keu er onder kon om te stoten. Alles werd verbouwd om maar te kunnen spelen. Heb ook vaak met mijn vader in een team gespeeld voor de KNBB. De beste man is nooit verder gekomen dan 70 caramboles. Hij was daarom dan ook heel trots dat ik in 1994 een 6e plaats behaalde in een groot landelijk toernooi in Limburg. Het eerste Amstel Malt toernooi. De 6e prijs was een keu ter waarde van 1600 gulden toen nog. Ik wilde graag die prijs hebben en dat lukte. Wat was die man trots zeg. En hij ging daarom graag mee om de keu uit te zoeken bij de Wilhelmina Fabriek in Amsterdam bij de familie Oosterhout. Ik koos de keu uit waarmee ik tot op vandaag altijd gespeeld heb. Ik heb fantastische wedstrijden gespeeld en mijn vader is vaak mee geweest. De beste man is in 2014 helaas overleden maar als ik biljart dan denk ik altijd heel even nog aan hem en hoe trots hij was. De keu is inmiddels 32 jaar oud en ik begon langzaam te denken om een keer mezelf een kadoo te doen en een andere te kopen. Ik wilde gewoon graag een keu met een carbon top. Maar ja........Ga maar eens een andere keu kopen als deze zoveel emotionele waarde heeft. Ik heb er een paar maanden over gedaan en ik heb toch de knoop doorgehakt. Ik ben 2 weken geleden toch een Jos Bongers keu met carbon top gaan halen. Op de weg terug van Almere naar Dronten met de JB keu in de auto kreeg ik toch weer de gedachte of ik er goed aan had gedaan. Gek he....maar toch het gevoel dat ik iemand had verraden. De volgende dag met de keu getraind en ik hoorde direct een blikkerig geluid in de nieuwe keu. Zie je wel dacht ik.......nooit de keu moeten kopen. Ik begon me te ergeren aan het geluid dus ook aan de keu. 2e dag weer trainen en weer het geluid en weer geen gevoel in de keu. Ik direct een mail gestuurd naar v/d Broek en vroeg of ik de keu weer in kon ruilen. Ik vond het niks. Gelukkig kon dat en direct dezelfde dag stond ik bij v/d Broek. De man gaf aan dat het blikkerig geluid kwam omdat het kunstof was en geen hout. Ik mocht de keu omruilen maar hij vertelde erbij dat ik heel veel aan kwaliteit zou inboeten. Ik moest er dus aan wennen en een tijd met deze keu spelen. Kort samengevat maakte ik de deal met hem dat ik een maand met de nieuwe keu mocht spelen en daarna mocht beslissen of ik hem om zou ruilen. Ik weer naar huis. Maar nog steeds het gevoel van verraad aan mijn vader. Dat bleef een beetje. Je mag het raar vinden maar zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Weer trainen en weer trainen. Toen kwam afgelopen maandag. De bondswedstrijd tegen Bleistarte en de tegenstander van 160 caramboles. Op de fiets naar het clubhuis zei ik in gedachte.....Nou pap...als je het goed vind dat ik met deze keu ga spelen moet je dat nu even laten zien. Dan geven we de oude keu een beetje rust en gaan we samen met deze keu verder.... Ik snap dat sommige van jullie nu achterover vallen van de lach maar dit is echt wat ik gezegd heb. Ik schroefde de nieuwe keu in elkaar voor de wedstrijd en zei in gedachte...laat maar zien... De eerste 3 beurten dus niet een carambole gemaakt. Ik dacht....dit gaat lekker... meen je dit nou.. Wat er toen gebeurde was ongeloofelijk. Ik speelde de partij in 8 beurten daarna uit met een serie van 46. Ik hoorde geen blikkerig geluid meer en ik heb bijna nog nooit zo heerlijk gebiljart. Ik had de laatste carambole gemaakt en ik zei zachtjes....Dank je wel....we gaan samen verder met deze keu....Beste biljartvrienden....ik heb 2 keu' s in mijn Temu koffer die ik nooit, nooit maar dan ook echt nooit zal wegdoen. Al krijg ik er heel veel geld voor. Dit verhaal zal niet iedereen aanspreken en dat hoeft ook niet. Ik vind wel dat we trots mogen zijn op waar we vandaan komen. Heel veel leden biljarten misschien wel omdat hun vader ook heeft gebiljart. Ik ben er blij mee dat mijn vader het mij geleerd heeft. En ik zal nog veel wedstrijden spelen waarin hij trots op me zal zijn. Maak plezier in je biljartspel en maak plezier als je in het clublokaal bent. Maak plezier met elkaar.